Muzeum darów ślubnych w Ninghai

Posted on 19 marca 2011 - autor:

0


huajiao_01BPołożone w głębi prowincji Zhejiang miasto Ninghai rzadko gości na stronach przewodników turystycznych. Rozwijający się ośrodek przemysłowy nie oferował jeszcze kilka lat temu wielu atrakcji turystycznych, a nie najlepsza komunikacja z takimi miastami jak Xiamen czy Szanghaj nie zachęcały podróżnych do włączenia Ninghai do trasy wyprawy po Chinach. Regularne od ubiegłego roku połączenia super szybkiej kolei z Szanghajem (ok 3.5 godziny) i Xiamen (trochę ponad 4 godziny) oraz aktywne działania lokalnych władz w tworzeniu i promocji atrakcji turystycznych mogą zmienić ten stan rzeczy. Jednym z powodów dla którego warto teraz pomyśleć o przyjeździe do Ninghai może być 十里红妆博物馆 (Shili hongzhuang bowuguan)” czyli muzeum darów ślubnych.

Shili hongzhuang to określenie ludowego zwyczaju ślubnego rozpowszechnionego w niektórych regionach wschodniej części prowincji Zhejiang, szczególnie w Ninghai, Fenghua i okolicach. W czasie zaślubin rodzina panny młodej przekazywała w ramach posagu wszystkie przedmioty jakie były potrzebne pannie młodej w nowym domu, począwszy od drobnych przedmiotów codziennego użytku jak puzdra, lustra, grzebienie, bransoletki, przez odzież i biżuterię po sprzęty domowego użytku jak naczynia, instrumenty muzyczne i meble.  Przedmioty były przenoszone do domu pana młodego razem z panną młodą w czasie obrzędów zaślubin. Panna młoda podróżowała w orszaku ślubnym niesiona w specjalnej lektyce ślubnej nazywanej 花轿 (huajiao). Im bogatszy posag tym była większa szansa, że nowa żona będzie miała lepszą pozycję w rodzinie męża.

huajiao_02

花轿 (huajiao), kwietny wóz, lektyka, w której przenoszono pannę młodą do domu męża

Początki obyczaju miały sięgać czasów dynastii Song, szczególnie popularny był w czasach Ming i Qing. W okresie Republiki zaczął tracić na znaczeniu. W czasie rewolucji kulturalnej w ramach walki z „czterema przeżytkami” miało miejsce masowe niszczenie zachowanych tradycyjnych sprzętów domowych, albo przez ogarniętych szałem rewolucyjnym czerwonogwardzistów albo samych właścicieli, którzy bali się posądzenia o przynależność do klasy burżuazyjnej. W latach osiemdziesiątych pozostałe po zawierusze rewolucyjnej zabytki zaczął kolekcjonować handlarz antyków z Ninghai 何晓道 (He Xiaodao). Różnymi metodami, zbierając je jako odpady lub skupując niemal za bezcen, zgromadził kolekcję kilku tysięcy przedmiotów.

hehe_pudelko_harmonii

和合 (hehe) naczynie harmonii, dwie główne części naczynia były symetryczne i dokonale dopasowane,  jak harmonijne małżeństwo

Zmiany polityczne i społeczne jakie nastąpiły w Chinach w ciągu ostatnich trzydziestu lat zmieniły stosunek władz do zabytkowych przedmiotów i ludzi, którzy jak He zbierali je i handlowali nimi, często ratując przed zniszczeniem. Handlarz i kolekcjoner, który jest jednocześnie miłośnikiem lokalnej kultury i obyczajów, po wielu staraniach dostał pozwolenie na otwarcie prywatnego muzeum dla ekspozycji zebranych w ciągu wielu lat zabytków. Po kilku latach władze powiatu Ninghai poszły dalej i zaproponowały mu wspólna inwestycję w nowej lokalizacji, coś w rodzaju partnerstwa publiczno-prywatnego. Inwestycja została już częściowo zrealizowana i obecnie muzeum mieści się w nowym budynku. Według pracowników muzeum wszystkie koszta budowy zostały poniesione przez lokalny rząd w Ninghai, również ich płace i rachunki są opłacane z kasy powiatu, natomiast przedmioty na ekspozycji są udostępnione bezpłatnie przez He Xiaodao.

titong_01

提桶 (titong) pojemnik na jedzenie „na wynos”, odpowiednik polskich dwojaków

Obecnie muzeum jest zlokalizowane na niezbyt odległych przedmieściach Ninghai w pobliżu uniwersytetu trzeciego wieku, 宁海老年大学 i Ninghai News Cener (宁海县新闻中心). Na dwóch piętrach mieści się ekspozycja przedmiotów codziennego użytku, instrumentów muzycznych i mebli. W podziemiach wyeksponowana jest duma muzeum – tradycyjne rzeźbione lub malowane łóżka z okresu dynastii Ming, Qing oraz Republiki. Muzeum oferuje usługi chińskojęzycznego przewodnika. Niestety opisy eksponatów i katalogi zbiorów muzeum były do niedawna wyłącznie w języku chińskim.

Inne strony na których mozna znaleźć informacej o muzeum i zdjęcia eksponatów to mp.:

http://trip.elong.com/u/blog_27334.html

http://blog.sina.com.cn/s/blog_495434250100iyls.html

pokoj_goscinny

Wyposażenie pokoju gościnnego, łóżko z przedsionkiem…

toaleta_w_przedsionku

…w którym ustawiano taoletę

xiaoyueqin_02

小月琴(xiaoyueqin) szarpany intrument 4 strunowy, nieco podobny do rosyjskiej domry i wschodnioeuropejskiej kobzy

pipa

琵琶 (pipa), uzywany równiez obecnie instrument szarpany, najczęściej 4 strunowy,

loznko_qing_01

Łóżko z środkowego okresu dynastii Qing

lozko_qing_detal

Rzeźbiona dekoracja łóżka

lozko_qing_03

Łóżko z końcowego okresu dynastii Qing

relief_lozko_qing03

Relief na łóżku – detal

ninghai_museum_picture_02

Budynek muzuem źródło zdjęcia: http://www.elong.com

Reklamy