Jak oceniać chińską kulturę?

Posted on 17 maja 2013 - autor:

0


Łukasz Sarek

„Jak oceniać chińską kulturę?”

[…]Chińskie władze i związane z nimi ośrodki akademickie odwołują się zatem do koncepcji „azjatyckich praw człowieka”. Ta koncepcja służyć ma przede wszystkim rządzącym, nie rządzonym, i umacniać autorytarne rządy Komunistycznej Partii Chin. Odmienne zdanie w tej kwestii mają tacy działacze społeczni jak choćby Gao Zhisheng, Ni Yulan, Chen Guangcheng, Liu Xiaobo, Liao Yiwu czy kontrowersyjny Ai Weiwei, których sporo kosztowała walka o obronę interesów swoich krajanów. KPCh udało się wyrobić w społeczeństwie przeświadczenie, że jest jedyną siłą, która może uchronić Chiny przed takim losem, jaki spotkał ZSRR. Systemem represji i cenzury połączonym z zapewnianiem rosnącego dobrobytu materialnego partia zapewnia sobie jeszcze władzę. Pytanie, jak długo będzie to jeszcze możliwe bez wprowadzania znaczących reform społecznych i politycznych. Według profesora Sun Lipinga „Chiny muszą kontynuować swoją drogę w kierunku najważniejszych wartości, jakimi są wolność, racjonalność, prawa jednostki, gospodarka rynkowa, demokratyczna polityka i rządy prawa”[…].

[…] Oczywiste dla Wojciecha Jakóbca twierdzenie, że „esencjalistyczne określenia dotyczące całych nacji są produktem ignorancji” jest dużo mniej oczywiste dla wielu znanych i uznanych pisarzy i socjologów chińskich. Takie autorytety jak Lu Xun (najbardziej znany i ceniony pisarz chiński), Fei Xiaotong (ojciec współczesnej chińskiej socjologii), Bo Yang (znany tajwański pisarz i działacz społeczny), Sun Liping (znany współczesny socjolog) często nie przebierając w słowach, próbowali i próbują opisać stan chińskiego społeczeństwa, przy okazji wskazując na powszechne ich zdaniem przywary Chińczyków takie jak: egoizm, nieuctwo i wąskie horyzonty myślowe, kłótliwość, brak wzajemnego zaufania, poczucie wyższości (co ciekawe współwystępujące z kompleksem niższości) obsesja na punkcie „twarzy” i jej zachowania, służalstwo wobec stojących wyżej od siebie i okrucieństwo wobec niższych w hierarchii społecznej.

Sun Liping pisze wprost o „zgniliźnie społeczeństwa”, która toczy Chiny i która może stać się przyczyną upadku państwa. Bo Yang stwierdza natomiast dosadnie, że „trzej Chińczycy zebrani razem zamieniają się w świnię” (三个中国人加在一起, 就成了一头猪). A świnia, choć włączona do chińskiego zodiaku, nie uosabia tutaj niczego pozytywnego, jedynie brud, kłótliwość i hałaśliwość. Najwyraźniej wspomniani powyżej Chińczycy nie przekroczyli bariery kulturowej…

Pełny tekst artykułu został opublikowany w Kulturze Liberalnej:
http://kulturaliberalna.pl/2013/05/14/czwartek-chiny-sarek-jak-oceniac-chinska-kulture/

Advertisements
Posted in: SPOŁECZEŃSTWO