Wyboje na Jedwabnym Szlaku

Posted on 30 stycznia 2016 - autor:

0


Łukasz Sarek
„Wyboje na Jedwabnym Szlaku”

Made_inChina_counterpunch_org

źródło zdjęcia: counterpunch.org

Wizyta prezydenta Andrzeja Dudy w Chinach uruchomiła dyskusję wokół konieczności zacieśnienia współpracy z Chinami i większego zaangażowania Polski w tworzenie Nowego Jedwabnego Szlaku. Licząc na korzyści z tego projektu nie wolno udawać, że nie ma w nim żadnego ryzyka.

Celem projektu Jeden Pas Jedna Droga (Nowy Jedwabny Szlak) jest stworzenie sieci krajów powiązanych infrastrukturą transportową, preferencyjnymi stawkami celnymi oraz uproszczonymi regulacjami importowo-eksportowymi, które mają służyć wolnemu przepływowi towarów między Chinami, a ich partnerami handlowymi. Ułatwienia w przepływie towarów mają działać w dwie strony. Niosą jednak za sobą tak korzyści, jak i zagrożenia dla rynków Europy, w tym dla gospodarki Polski.

[…]Przekonanie państw członkowskich UE, w tym Polski, do zacieśnienia współpracy i aktywnego udziału w projekcie Nowego Jedwabnego Szlaku ułatwiłoby eksport subsydiowanej chińskiej nadprodukcji do Europy. Z bliższą współpracą z UE Chiny wiążą także nadzieję na to, że Bruksela chętniej uzna w imieniu krajów wspólnoty chińską gospodarkę za rynkową (market economy, ME).Uzyskanie statusu ME jest dla chińskich władz niezwykle istotne. Jeśli Unia Europejska podejmie w tej sprawie negatywną decyzję – ma na to czas do grudnia – zostanie to w Chinach źle odebrane i może mieć niekorzystne następstwa polityczne i gospodarcze. Z drugiej jednak strony uznanie chińskiej gospodarki za wolnorynkową obarczone jest poważnych ryzykiem dla krajów członkowskich UE – znacznie ułatwiony napływ tanich, bo często dotowanych chińskich produktów, to zagrożenie dla europejskich producentów; z chwilą uznania Chin za ME podstawą do nałożenia ceł antydumpingowych będzie odniesienie cen eksportowych do sztucznie zaniżonych dzięki dotacjom i subsydiom cen na wewnętrznym rynku chińskim.[…]

[…]Economic Policy Institute (EPI) szacuje, że przyznanie Chinom statusu ME i ograniczenie procedur antydumpingowych w ciągu 3-5 lat będzie kosztować Unię Europejską 1,7-3,5 mln miejsc pracy w branżach bezpośrednio konkurujących z importem z Chin, m.in.: elektronicznej, odzieżowej, meblarskiej, elektrycznej, produkcji metali i wyrobów metalowych, tworzyw sztucznych, maszynowej. 2,7 mln osób może zostać zwolnionych w branżach wrażliwych na import, jak np. przemysł papierniczy, ceramiczny, stalowy, szklarski, motoryzacyjny. PKB może spaść o 1-2 proc. w porównaniu z 2011 r.Te ryzyka dotyczą także Polski. W analizie EPI Polska plasuje się na piątym miejscu w rankingu ryzyka między Francja a Hiszpanią – grozi nam utrata od 145 tys. do 290 tys. miejsc pracy.[…]

[…]Dla sukcesu polskich przedsiębiorstw w Chinach kluczowe znaczenie ma prawdziwe otwarcie się chińskiej gospodarki na zagraniczne firmy i produkty, ograniczenie roli państwa w sterowaniu rynkiem i wpływaniem na niego metodami administracyjnymi oraz nielegalnego wspierania rodzimych przedsiębiorstw, tak w eksporcie jak i na rynku krajowym. Dwustronne stosunki polsko – chińskie są i będą asymetryczne. Partnerem równorzędnym dla Chin jest cała Unia i polscy politycy powinni aktywnie uczestniczyć w pracach unijnych organów oraz poprzez kontakty z Berlinem, Paryżem i innymi członkami UE wpływać na korzystny dla Polski kierunek unijnej polityki wobec Chin.[…]

Pełny tekst artykułu został opublikowany w Obserwatorze Finansowym:
http://www.obserwatorfinansowy.pl/tematyka/makroekonomia/wyboje-na-jedwabnym-szlaku/

Advertisements